دوشنبه
01
اردیبهشت
1393
نرم افزار قانون همراه مورد استفاده وكلا
نام کاربری رمزعبور رمزعبور خود را فراموش کردید؟ نام کاربری خود را فراموش کردید؟ ایجاد یک حساب کاربری

فروشگاه محصولات حقوقی

برای خرید محصولات ما به

فروشگاه موسسه

مراجعه کنید.

به روز رسانی قانون همراه

به روز رسانی قانون همراهنسخه جدید قانون همراه با پشتیبانی از گوشی های لمسی و امکانات جدید آماده به روز رسانی است.

 

آمار سایت

اعضا : 4872
محتوا : 3699
بازدیدکنندگان : 2166662
صفحه اصلی > بانک قوانین و مقررات > قوانین کیفری > امور پزشکی ، دارویی ، خوردنی ، آشامیدنی ، آرایشی ، بهداشتی و درمانی >

آیین نامه اجرایی ماده 13 (اصلاحی 1379/9/13 ) قانون اصلاح مواد خوردنی و آشامیدنی ، آرایشی و بهداشتی مصوب 1380/6/8 وزیر بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی

قوانین 

فصل اول - بهداشت فردی
ماده 1 - کلیه متصدیان و کارگران و اشخاص که در مراکز تهیه و تولید و توزیع و نگهداری و فروش وسائط نقلیه حامل مواد خوردنی ، آشامیدنی ، آرایشی و بهداشتی و اماکن عمومی اشتغال دارند ، موظفند دوره ویژه بهداشت عمومی را به ترتیبی که معاونت سلامت وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی تعیین و اعلام مینماید گذرانده و گواهینامه معتبر آن را دریافت دارند.
تبصره 1 - مدیریت و یا تصدی و اشتغال بکار در هریک از کارگاهها و کارخانجات و مراکز و اماکن و وسائط نقلیه موضوع آیین نامه بدون داشتن گواهینامه معتبر موضوع ماده یک ممنوع است.
تبصره 2 - استخدام یا بکارگیری اشخاص فاقد گواهینامه معتبر مندرج در ماده یک این آیین نامه در هر یک از کارگاهها و کارخانجات و اماکن و مراکز وسائط نقلیه مذکور ممنوع است.
تبصره 3 - اشخاصی مانند صندوقدار ، باغبان ، راننده و نظایر آنها که در اماکن موضوع این آیین نامه شاغل بوده لیکن با مواد غذایی ، آرایشی و بهداشتی ارتباط مستقلی ندارند از شمول ماده 1 فوق و تبصره های 1 و 2 آن مستثنی میباشند.
ماده 2 - کلیه متصدیان ، مددیاران و کارگران و اشخاصی که مشمول ماده یک این آیین نامه میباشند موظفند کارت معاینه پزشکی معتبر در محل کار خود داشته و هنگام مراجعه بازرسین بهداشت ارائه نمایند.
تبصره 1 - کارفرمایان موظفند هنگام استخدام اشخاص گواهینامه معتبر ماده 1 و کارت معاینه پزشکی آنان را ملاحظه و ضمن اطمینان از اعتبار آن در محل کسب و نگهداری نمایند.
تبصره 2 - کارت معاینه پزشکی منحصرا" از طرف مراکز بهداشت شهرستان یا مراکز بهداشتی درمانی شهری و روستایی وابسته به وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی صادر خواهد شد.
مدت اعتبار کارت فوق برای پزندگان اغذیه ، ساندویچ ، بستنی و آبمیوه فروشان و قنادان و مشاغل و نیز کارگران کارگاهها و کارخانجات تولید مواد غذایی و بهداشتی و فاسد شدنی 6 ماه و برای سایر مشاغل موضوع این آیین نامه حداکثر یکسال میباشد.
ماده 3 - متصدیان و کارگران اماکن و مراکز و کارگاهها و کارخانجات و وسائط نقلیه موضوع این آیین نامه موظفند رعایت کامل بهداشت فردی و نظافت عمومی محل کار خود را نموده و به دستوراتی که از طرف بازرسین بهداشت داده میشود عمل نمایند.
ماده 4 - کلیه اشخاصی که در اماکن و مراکز و وسائط نقلیه موضوع این آیین نامه کار کنند باید ملبس به لباس کار و روپوش تمیز و به رنگ روشن باشند.
تبصره 1 - کلیه تهیه کنندگان مواد غذایی نظیر آشپزان ، نانوایان و مشاغل مشابه و نیز کارگران کارگاهها و کارخانجات تولید مواد غذایی و بهداشتی که با این مواد ارتباط مستقیم دارند ملزم به پوشیدن روپوش سفید و کلاه و اشخاصی مانند شاغلین و فروشندگان اغذیه ساندویچ ، آبمیوه ، بستنی ، شیرینیجات ، کله و پاچه ، جگرکی و مشابه آنها علاوه بر روپوش و کلاه ملزم به استفاده از دستکش در حین کار میباشند.
تبصره 2 - در رستورانها و چایخانه های سنتی افرادی که در امر پذیرایی شرکت داشته و با غذا سروکار دارند ملزم به پوشیدن روپوش و کلاه سفید بوده و سایر افراد میتوانند از لباسهای محلی استفاده کنند.
ماده 5 - متصدیان اماکن و مراکز و کارگاهها و کارخانجات موضوع این آیین نامه موظفند برای هریک از شاغلین خود جایگاه محفوظ و مناسبی به منظور حفظ لباس و سایر وسایل در محل تهیه نمایند.
ماده 6 - متصدیان مراکز و اماکن و کارگاهها و کارخانجات و وسایط نقلیه موضوع این آیین نامه موظفند از ورود و دخالت افراد متفرقه به امور تولید و تهیه و طبخ و حمل و نقل و توزیع و فروش مواد غذائی جلوگیری نمایند.
ماده 7 - متصدیان مراکز و اماکن و کارگاهها و کارخانجات و وسایط نقلیه موضوع این آیین نامه موظفند به تناسب تعداد کارگران خود بازاء هرکارگر حداقل 2/5 مترمربع اتاق استراحت مطابق با موازین بهداشتی تهیه نمایند.
تبصره - در هر حال مساحت اطاق استراحت نباید کمتر از 7/5 مترمربع و ارتفاع سقف آن نباید کمتر از 2/8 متر باشد.
ماده 8 - متصدیان کارگاهها و کارخانجات مواد غذایی و بهداشتی موضوع این آیین نامه موظفند در صورت لزوم ، آشپزخانه ،انبار مواد غذایی اولیه و سالن غذاخوری با فضای کافی به تناسب تعداد کارگران و شاغلین با شرائط کاملا" بهداشتی مطابق ضوابط وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی در محل کارگاه یا کارخانه ایجاد نمایند .
ماده 9 - هر کارگر موظف به داشتن کلیه وسایل نظافت ، شستشو و استحمام اختصاصی میباشد.
ماده 10 - اشخاصی که به نحوی از انحاء با طبخ و تهیه و توزیع مواد غذائی سروکار دارند، در حین کار شخصا" حق دریافت بهای کالای فروخته شده را از مشتری نخواهند داشت.
تبصره - شاغلین محلهایی مانند میوه و سبزی فروشی ، عطاری ، سقط فروشی ، بقالی و فروشندگان مواد غذایی بسته بندی شده ، همچنین فروشندگان آن گروه از مواد غذایی که بدون شستشو یا پخت و پز به مصرف نمیرسند از شمول این ماده مستثنی میباشند.
ماده 11 - جعبه کمکهای اولیه با مواد و وسائل مورد نیاز در محل مناسب نصب گردد.
ماده 12 - کارگران کارگاهها و کارخانجات و اماکنی که با پخت و فرآوری مواد غذایی سروکار دارند هم چنین کارگران کشتارگاهها و محلهایی مانند آنها موظفند هرروز قبل از شروع و بعد از خاتمه کار استحمام نمایند.
ماده 13 - استعمال دخانیات توسط متصدیان و کارگران مشمول این آیین نامه در حین کار ممنوع است .
ماده 14 - فروش و عرضه سیگار در کارگاهها و کارخانجات و اماکن و مراکز و محلهای موضوع این آیین نامه ممنوع است .
تبصره 1 - اماکن و مراکز و محلهایی که دارای مجوز عاملیت عرضه دخانیات هستند از شمول ماده 14 مستثنی میباشند.
تبصره 2 - فروش سیگار به افراد کمتر از 18 سال در اماکن و مراکز موضوع این آیین نامه ممنوع است.
ماده 15 - مصرف هرگونه محصولات دخانیاتی در محوطه های عمومی کارگاهها و کارخانجات و اماکن و مراکز و محلهای موضوع این آیین نامه ممنوع است.
تبصره 1 - متصدیان ، مسئولین و یا کارفرمایان محلهای موضوع این آیین نامه مسئول اجرای مفاد ماده 15 بوده و موظفند ضمن نصب تابلوهای هشدار دهنده در نقاط مناسب و در معرض دید از مصرف دخانیات جلوگیری کنند.
تبصره 2 - متصدیان ، مسئولین و یا کارفرمایان موضوع تبصره 1 میتوانند محل مشخصی را که کاملا" از محلهای معمولی و عمومی جدا باشد ، جهت افرادی که می خواهند دخانیات مصرف کنند در نظر بگیرند.

فصل دوم - شرایط ساختمانی و بهداشتی مراکز تهیه ، تولید ، توزیع ، نگهداری و فروش مواد غذائی و اماکن عمومی
ماده 16 - کف ساختمان باید دارای شرایط زیر باشد:
الف - از جنس مقاوم ، صاف ، بدون درز و شکاف و قابل شستشو باشد.
ب - دارای کف شور به تعداد مورد نیاز ، مجهز به شترگلو بوده و نصب توری ریز روی آن الزامیست.
ت - دارای شیب مناسب به طرف کف شور فاضلاب روباز باشد.
ماده 17 - ساختمان دیوار از کف تا سقف از مصالح مقاوم بوده و طوری باشد که از ورود حشرات و جوندگان جلوگیری به عمل آورد.
تبصره 1 - سطح دیوارها باید صاف ، بدون درز و شکاف و برنگ روشن باشد .
ماده 18 - پوشش دیوارها باید متناسب با احتیاجات و لوازم مربوط به نوع کار و بر حسب مشاغل مختلف، بشرح تبصره های ذیل باشد:
تبصره 1 - پوشش بدنه دیوار کارگاههای تهیه مواد غذائی ، آشپزخانه ، آبدارخانه ، انبار مواد غذایی ، میوه و سبزی فروشی، حمام ، مستراح ، دستشوئی ، رختشویخانه باید از کف تا زیر سقف و کف کارگاهها و کارخانجات تولیدی مواد غذایی ، تا ارتفاع چهار متر کاشی ، سنگ یا سرامیک و دیوار کارخانجات از ارتفاع چهار متر به بالا میتواند از سیمان صاف و صیقلی برنگ روشن باشد.
تبصره 2 - پوشش بدنه دیوار انبارهای بزرگ مانند انبارهای عمومی و امثال آنها و بنکداریها میتواند از مصالح دیگر مانند سنگ و سیمان صاف و صیقل و برنگ روشن باشد.
تبصره 3 - سطح دیوار سالنهای پذیرایی تا ارتفاع حداقل 120 سانتیمتر از کف با سنگهای صیقلی یا سرامیک و یا کاشی و از ارتفاع 120 سانتیمتری تا سقف با رنگ روشن قابل شستشو پوشیده شود.
تبصره 4 - پوشش بدنه دیوارهای مراکز تهیه و فروش مواد غذائی از قبیل کبابی ، جگرکی ، کله و پاچه ، سیراب و شیردان ، ساندویچ و اغذیه ، پیتزا، مرغ کنتاکی ، قهوه خانه و نظایر آنها باید برحسب نوع به شرح زیر باشد:
بند 1 - چنانچه محل طبخ در مراکز فوق الذکر از سالن پذیرائی جدا سازی شده باشد قسمت طبخ مشمول تبصره 1 و قسمت پذیرایی مشمول تبصره 3 ماده 18 فوق الذکر میباشد.
بند 2 - چنانچه محل طبخ از سالن پذیرایی جدا نشده باشد کلیه دیوارهای مراکز مذکور مشمول تبصره 1 ماده 18 میباشد.
تبصره 5 - سطح بدنه دیوارهای مراکز فروش انواع شیرینی ، خشکبار و آجیل ، خواربار فروشی ، لبنیات فروشی ، انواع نان فروشی و عطاری تا ارتفاع 120 سانتیمتر با سنگ یا کاشی و یا سرامیک و از ارتفاع 120 سانتیمتر تا زیر سقف با رنگ قابل شستشو پوشیده شود .
تبصره 6 - پوشش کلیه دیوارهای مراکز فروش انواع گوشت و فراورده های گوشتی (قصابی ، مرغ و ماهی - سوسیس و کالباس و مواد پروتئینی) باید از کف تا زیر سقف کاشی یا سرامیک با سطح صاف یا سنگ صیقلی باشد.
تبصره 7 - پوشش بدنه دیوارهای نانوائیهای سنتی و کارگاههای پخت انواع نانهای ماشینی و ساندویچی و فانتزی و انبار آرد و شکر باید از کف تا زیر سقف از جنس کاشی یا سرامیک با سطح صاف یا سنگ صیقلی باشد .
تبصره 8 - سطح بدنه دیوارهای سالن آرایشگاهها از کف تا زیر سقف با رنگ روغنی قابل شستشو پوشیده شود . بدیهی است پوشش بدنه دیوارهای دستشوئی ، سرشوئی و مستراح در آرایشگاهها باید از کف تا زیر سقف با کاشی یا سرامیک صاف و یا سنگ صیقلی باشد.
تبصره 9 - پوشش سطح دیوارهای سالنهای پذیرایی در رستورانها و چایخانه های سنتی باید ضمن دارا بودن طرح و حالت سنتی از کف تا زیر سقف از مصالح مقاوم ، صاف ، بدون فرورفتگی و شکاف و قابل شستشو باشد.
ماده 19 - سقف باید صاف ، حتی الامکان مسطح ، بدون ترک خوردگی و درز و شکاف و همیشه تمیز باشد.
تبصره - پوشش سقف آشپزخانه و هر نوع محل طبخ و همچنین گرمخانه و دوش حمام باید از جنس قابل شستشو و برنگ روشن باشد.
ماده 20 - وضع درها و پنجره ها از جنس مقاوم ، سالم و بدون ترک خوردگی و شکستگی و زنگ زدگی و قابل شستشو بوده و همیشه تمیز باشد.
ب - پنجره باز شو باید مجهز به توری سالم و مناسب باشد به نحوی که از ورود حشرات به داخل اماکن جلوگیری نماید.
ج - درهای مشرف به فضای باز باید مجهز به توری سالم و مناسب و همچنین فنر دار باشد بطوری که از ورود حشرات و جوندگان و سایر حیوانات جلوگیری نماید.
ماده 21 - آب مصرفی باید مورد تایید مقامات بهداشتی باشد .
ماده 22 – کلیه اماکن و مراکز و کارگاهها و کارخانجات مشمول این آیین نامه ، باید دارای سیستم جمع آوری ( و د ر مورد هلتها و کارگاهها و کارخانجات ، سیستم تصفیه ) و دفع بهداشتی فاضلاب مورد تایید مقامات بهداشتی باشند.
تبصره – هدایت و تخلیه هرگونه فاضلاب و پساب تصفیه نشده اماکن و مراکز و کارگاهها و کارخانجات مشمول این آیین نامه به معابر و جوی و انهار عمومی اکیدا ممنوع میباشد.
ماده 23 – وضع و تعداد دستشویی ، بهداشتی و متناسب باشد .
ماده 24 – وضع و تعداد توالت و دستشویی ، بهداشتی و متناسب باشد.
تبصره – دستشویی ها باید مجهز به صابون ( ترجیحا" صابون مایع ) و خشک کن مناسب و بهداشتی بوده و وجود زباله دان در کنار دستشویی الزامی است.
ماده 25 – برای کارگران باید دستشویی و توالت مجزا و مجهز به شیر آب گرم و سرد و با شرایط لازم بهداشتی در محل مناسب و به تعداد مورد نیاز به شرح جدول ذیل وجود داشته باشد:
1-25- 1 نفر کارگر 1 توالت و 1 دستشویی.
2-25- 6 نفر بازاء هر 10 نفر 1 توالت و 1 دستشویی ( 25 نفر از هر کدام سه دستگاه).
3-25- 26 نفر بازاء هر 15 نفر 1 توالت و 1 دستشویی ( 50 نفر از هرکدام 5 دستگاه ) .
4-25- 56 نفر ، بازاء هر 20 نفر 1 توالت و 1 دستشویی ( 100 نفر از هرکدام 7 دستگاه ).
5-25- 116 نفر ، بازاء هر 25 نفر 1 توالت و 1 دستشویی (250 نفر از هر کدام 13 دستگاه ).
6-25- از 266 نفر به بالا هر 30 نفر اضافی 1 توالت و 1 دستشویی.
تبصره – وجود توالت و دستشویی بشرح مفاد ماده 25 و بندهای 1 تا 6 آن برای کارگران مرد و کارگران زن بصورت کاملا" جدا و مستقل از هم اجباریست .
ماده 26 – حمام مذکور در ماده 12 باید دارای شرائط مندرج در مواد 15 لغایت 20 و 27 و 30 و 31 و 37 و 38 این آیین نامه بوده و تعداد آن نیز متناسب با تعداد کارگران بشرح جدول ذیل بوده و باید مشابه توالت و دستشوئی برای کارگران مرد و کارگران زن بطور جداگانه محاسبه و اعمال و بصورت کاملا" جدا و مستقل از هم در محل های مناسب ، وجود داشته باشد:
1 – 5-1 نفر ، کارگر 1 دستگاه .
2 – 20 -6 نفر ، بازاء هر 5 نفر 1 دستگاه ( 20 نفر 4 دستگاه ).
3 – 50-21 نفر ، بازاء هر 10 نفر 1 دستگاه ( 50 نفر 7 دستگاه ).
4 – 100-51 نفر، بازاء هر 20 نفر 1 دستگاه ( 100 نفر 10 دستگاه ).
5 – از 100 نفر به بالا بازاء هر 20 نفر اضافی یک دستگاه .
ماده 27 – دستگاه سوخت و نوع ماده سوختنی باید از نوعی باشد که احتراق به صورت کامل انجام گیرد.
تبصره – نصب هود با ابعاد متناسب ، از جنس مناسب و مجهز به هواکش با قدرت مکش کافی برای پخت دستگاه الزامیست.
ماده 28 – محل شستشو و نگهداری ظروف باید در مجاورت محل پخت مجزا و مستقل از آن باشد.
ماده 29 – ظروف باید در ظرفشویی حداقل دو مرحله ای ( شستشو- آبکشی) یا توسط دستگاههای اتوماتیک شسته شود.
تبصره 1 – تعداد و ظرفیت هر ظرفشویی باید متناسب با تعداد ظروف باشد.
تبصره 2 – هر لگن یا هر واحد دستشویی باید مجهز به آب گرم و سرد باشد.
تبصره 3 – درصورت نداشتن ماشین ظرفشوئی ظروف پس از شستشو در محل مناسب ( قفسه مجهز به آب چکان ) و بدون استفاده از پارچه و حوله و امثال آنها خشک و سپس در قفسه مخصوص ظروف نگهداری شود.
ماده 30 – قفسه و ویترین و گنجه ها باید قابل نظافت بوده و مجهز به در و شیشه سالم و همیشه تمیز و فاصله آنها از زمین حدود 20 سانتیمتر باشد.
ماده 31 – پیشخوان و میز کار باید سالم و سطح آن از جنس قابل شستشو باشد.
تبصره – میز کاری که صرفا" جهت تهیه مواد غذائی بکار میرود باید فاقد هرگونه کشو و یا قفسه بوده و فضای زیر آن نیز مورد استفاده قرار نگیرد.
ماده 32 – سبزیجات و صیفی جاتی که در اماکن عمومی و مراکز عرضه مواد غذایی بصورت خام در اختیار مشتریان گذارده میشود باید در محل مخصوص ، تمیز و با آب سالم و مایع ظرفشوئی شستشو شده و پس از گندزدائی آبکشی و مصرف گردد.
ماده 33 – انبار مواد غذایی باید قابل تمیز کردن بوده و وضع داخل آن مطابق با شرائط مندرج در مواد 16 لغایت 20 و 38 لغایت 40 این آیین نامه و حجم و فضای آن متناسب با نیاز و احتیاجات موسسه باشد.
تبصره 1 – انبار مواد غذائی باید بنحو مطلوب تهویه و میزان حرارت و رطوبت آن همواره مورد تایید مقامات بهداشتی باشد.
تبصره 2 – انبار آرد و شکر باید مطابق نقشه مصوب بالاترین مقام بهداشتی محل ساخته شود.
تبصره 3 – قفسه بندی و پالت گذاری در انبار به نحو مطلوب و مناسب انجام شود.
ماده 34 – کلیه مواد غذائی فاسد شدنی باید در یخچال و یا سرد خانه مناسب نگهداری شود و مدت آن بیش از زمانی نباشد که ایجاد فساد یا تغییر کیفیت نماید.
تبصره – یخچال و سردخانه باید مجهز به دماسنج سالم باشد.
ماده 35 – قراردادن مواد غذائی پخته و خام و شسته و نشسته در کنار هم در داخل یخچال ممنوع بوده و یخچال و سردخانه همواره باید تمیز و عاری از هرگونه بوی نامطبوع باشد.
ماده 36 – عرضه و فروش مواد غذائی آماده و مصرف از قبیل انواع ساندویچ ،کباب ، آش ، غذاهای پخته ، غذاهای فاسد شدنی ، شربت آلات و نوشیدنیهای فله ، ترشیجات و شور و خیار شور و شیرینیجات ، انواع تنقلات و خشکبار و آجیل فله و امثال آنها بصورت دوره گردی ممنوع است.
ماده 37 – تهویه مناسب باید به نحوی صورت گیرد که همیشه هوای داخل اماکن سالم ، تازه ، کافی و عاری از بو باشد.
ماده 38 – در فصل گرما حداکثر درجه حرارت داخل اماکن نباید بیشتر از 30 درجه سانتیگراد باشد.
ماده 39 – شدت روشنائی نور طبیعی یا مصنوعی ، در آشپزخانه 100 تا 200 لوکس ، آرایشگاه 200 تا 500 لوکس ، نانوائی 10 تا 300 لوکس، محلهای فرآوری و تولید و بسته بندی 150 تا 200 لوکس ( بسته به نوع کار) و در محوطه عمومی و انبار مراکز و اماکن کارگاهها و کارخانجات موضوع این آیین نامه باید حداقل 100 لوکس و در راهرو و سرسرا و رختکن و توالت و دستشوئی و حمامها باید بین 50 تا 150 لوکس باشد.
ماده 40 – برای جلوگیری از حریق و انفجار و سایر خطرات احتمالی باید پیش بینی های لازم با توجه به حجم کار و نوع فعالیت و تعداد کارگران به عمل آید.
ماده 41 – کارگاهها و کارخانجات تولیدی مواد غذائی و بهداشتی مشمول این آیین نامه و همچنین هتلها و متل ها و امثال آنها موظفند زباله تولیدی را همواره به طریقه کاملا" بهداشتی جمع آوری، نگهداری موقت ، حمل و نقل و دفع نمایند. بطوری که اقدامات آنها مورد تایید مقامات بهداشتی باشد.
ماده 42 – زباله دان درپوش دار ، زنگ نزن ، قابل شستشو، قابل حمل و با حجم مناسب و تعداد کافی موجود باشد.
تبصره – زباله دان باید مجهز به کیسه زباله و در محل مناسبی قرار گرفته و اطراف آن همواره تمیز باشد.
ماده 43 – مگس ، پشه و سایر حشرات ، سگ ، گربه ، موش و سایر حیوانات به هیچ وجه نباید در داخل اماکن و کارگاهها و کارخانجات دیده شوند.
تبصره – وجود سگ نگهبان در کارخانجات و محلهای مشابه مشروط بر اینکه به هیچ وجه با محلهای تهیه و تولید و نگهداری و توزیع مواد غذائی و افراد شاغل در این قسمتها در ارتباط و تماس نباشد، بلامانع است.
ماده 44 – نقشه کلیه ساختمانهای اماکن عمومی و مراکز و کارگاهها و کارخانجات موضوع آیین نامه به منظور انطباق با موازین بهداشتی قبل از اجرا باید به تصویب مقامات مسئول برسد.
ماده 45 – اماکنی که اجازه قبول مسافر دارند باید علاوه بر رعایت کلیه موارد بهداشتی ، واجد شرایط زیر باشند:
تبصره 1 – در هر اطاق تعداد تختخوابها باید طوری باشد که برای هر تخت 5 مترمربع مساحت منظور گردد.
تبصره 2 – هر اطاق دارای دستشوئی مجهز به صابون ( ترجیحا" صابون مایع ) باشد.
تبصره 3 – در هر طبقه بازاء هر 18 تخت حداقل دودستگاه مستراح ( یک دستگاه مردانه و یک دستگاه زنانه) با شرایط کاملا بهداشتی وجود داشته باشد.
تبصره 4 – تعداد دوش آب گرم و سرد در هر طبقه از ساختمان نباید کمتر از مجموع تعداد مستراحهای همان طبقه باشد.
تبصره 5 – در صورتی که در داخل اطاقها امکانات صحیح و قابل قبول برای آشپزی وجود نداشته باشد وجود آبدارخانه با شرایط بهداشتی و مجهز در هر طبقه الزامیست.
تبصره 6 – پله باید دارای حفاظ و روشنائی کافی ( حداقل 100 لوکس) بوده و لغزنده نباشد، ارتفاع پله حداکثر 18 سانتیمتر و عرض آن حداقل 30 سانتی متر باشد.
تبصره 7 – البسه و لوازم پارچه ای مانند ( حوله ، ملحفه ، روبالشی، پرده ، پتو و امثالهم ) باید با دستگاههای اتوماتیک در محل مناسب که مطابق نقشه استاندارد و وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی باشد شستشو و ضدعفونی خشک و اطو شود.
ماده 46 – وجود هرگونه حوض یا حوضچه پاشوی و امثال آن ممنوع میباشد مگر در استخرهای شنا مطابق مفاد ماده 58 این ایین نامه .
تبصره – در رستورانها و چایخانه های سنتی ، حوضچه های آب نما طوری طراحی گردند که همواره در آنها آب در گردش بوده و امکان دسترسی به آب برای مشتریان و اطفال آنها فراهم گردد.
ماده 47 – نگهداری هرگونه وسایل اضافی و مستهلک و مستعمل و مواد زائد غیر قابل مصرف و ضایعات در محل کار ممنوع است.
ماده 48 – نصب دستگاه کلرزنی و سیستم تصفیه آب در استخرهای شنا الزامی است و کلر باقیمانده و P.H آب استخر میبایست روزانه و به دفعات کافی اندازه گیری و در دفتر مخصوص ثبت و هنگام مراجعه بازرسین بهداشت محیط برای کنترل ارائه گردد.
تبصره – میان کلر باقیمانده در آب استخر میبایست بین 1 تا 2/5 میلی گرم در لیتر ( حسب نظر مقامات بهداشتی ) و P.H آن حدود 7/2 تا 7 و بالاخره مشخصات فیزیکی ، شیمیایی و باکتریولوژیکی آن مطابق ضوابط وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی باشد.
ماده 49 – درجه حرارت آب در استخر سرپوشیده باید حدود 25 درجه سانتیگراد باشد و درجه حرارت هوای اطراف استخر نباید بیش از 5 درجه سانتیگراد گرمتر و یا یک درجه سانتیگراد سردتر از آب استخر باشد.
ماده 50 – حداقل مساحت مورد نیاز برای هر شناگر در استخرهای مخصوص شناگران (با عمق متوسط حدود 1/8 متر) معادل 1/5 مترمربع و در استخرهای آموزشی ( با عمق متوسط حدود 1 متر) برابر 1/8 مترمربع میباشد.
تبصره – در استخرهای چند منظوره لازم است مساحت مورد نیاز برای هر نفر در هر قسمت بر اساس نوع بهره برداری از همان قسمت محاسبه و اعمال شود.
ماده 51 – شناگران بایستی قبل از ورود و به هنگام خروج از محوطه استخر ، دوش گرفته و بدن خود را کاملا" شستشو نمایند، مسئولیت اجرای آن به عهده مدیر استخر میباشد.
ماده 52 – استخر باید مجهز به دوش آب سرد و گرم بوده و حداقل تعداد آن به تناسب مدت زمان استفاده در هر نوبت استخر به شرح زیر باشد:
الف – برای هر نوبت دو ساعته ، بازاء هر 5 نفر شناگر یکدستگاه دوش بهداشتی آب سرد و گرم .
ب – برای هر نوبت 3 ساعته ، بازاء هر 7 نفر شناگر یکدستگاه دوش بهداشتی آب سرد و گرم .
ج – برای هر نوبت 4 ساعته ، بازاء هر 10 نفر شناگر یکدستگاه دوش بهداشتی آب سرد و گرم .
د – برای هر نوبت 6 ساعته ، بازاء هر 20 نفر شناگر یکدستگاه دوش بهداشتی آب سرد و گرم.
ماده 53 – بازاء هر 40 نفر باید یکدستگاه مستراح با شرایط کاملا بهداشتی وجود داشته باشد.
ماده 54 – بازاء هر 75 نفر شناگر حداقل یک دستگاه دستشویی مجهز به آب سرد و گرم با شرایط کاملا" بهداشتی وجود داشته باشد.
ماده 55 – رختکن باید دارای وسعت کافی و متناسب با تعداد کمدها بوده و موازین بهداشت عمومی در آن رعایت گردد.
ماده 56 – بازاء هرشناگر در هر نوبت استفاده از استخر باید جایگاه محفوظ و مناسب برای حفظ لباس شناگران وجود داشته باشد.
ماده 57 – توزیع و استفاده از وسایلی مانند مایو ، حوله ، کلاه ، دمپایی ، بینی بند، لنگ ، تیغ ، شانه ، برس و امثال آنها بصورت مشترک در حمامها و آرایشگاهها و استخرهای شنا و محلهائی مشابه ممنوع و مسئولیت آن متوجه مدیر و متصدی مکان میباشد.
ماده 58 – حوضچه محتوی مایع ضدعفونی کننده به منظور ضدعفونی پای شناگران بنحوی تعبیه گردد که شناگران بعد از دوش گرفتن و قبل از ورود به محوطه استخر الزاما" از داخل آن عبور نماید.
ماده 59 – پوشش سطح محوطه اطراف استخر علاوه بر شرایط مندرج در ماده 16 این آیین نامه بنحوی باشد که موجب لغزندگی و بروز حادثه برای شناگران نشود . ضمنا" شستشو و ضدعفونی مرتب محوطه استخر الزامی است.
ماده 60 – ابعاد و مشخصات فنی ساختمان استخر و تجهیزات و تاسیسات آن باید مطابق نقشه مصوب سازمانهای مسئول مربوطه باشد.
ماده 61 – لازم است آبسردکن مناسب و به تعداد کافی برای استفاده شناگران در محوطه استخر وجود داشته باشد.
ماده 62 – شرایط بهداشتی بوفه و رستوران موجود در محوطه استخر مشمول مواد مربوطه مندرج در فصل پنجم این آیین نامه میباشد.
ماده 63 – وضعیت ساختمانی و شیب بندی موج شکن و سرریز استخر باید بنحوی باشد که مانع برگشت آب بداخل استخر شود.
ماده 64 – حضور نجات غریق واجد شرایط و متناسب با تعداد شناگران در محوطه استخر الزامی است.
ماده 65 – وجود وسایل نجات غریق از قبیل چوب ، تیرک ، لوله عصائی شکل ، حلقه نجات ، تیوپ ، طناب و سایر وسایل مورد نیاز در محل استخر الزامی است.

فصل سوم – وسایل و لوازم کار
ماده 66 – ظروف مورد استفاده باید دارای شرایط زیر باشد:
1 – ظروف شکستنی باید تمیز و بدون ترک خوردگی و لب پریدگی باشد.
2 – وسایل و ظروف فلزی که برای تهیه و نگهداری و مصرف مواد غذائی بکار میروند باید سالم ، صاف و بدون زنگ زدن باشند.
3 – وسایل و ظروف غذا باید پس از هربار مصرف ، شسته ، تمیز و بر حسب ضرورت ، ضدعفونی گردیده و در ویترین یا گنجه مخصوص که محفوظ باشد ، نگهداری شود.
ماده 67 – استفاده از ظروف و وسایل مشروحه زیر ممنوع میباشد:
1 – دیگ و ظروف مسی اعم از اینکه سفید کاری شده یا نشده باشد.
2 – گوشت کوب و قاشق چوبی و سربی .
3 – قندان بدون درپوش مناسب .
4 – ظروف فاقد در ثابت و مخصوص برای عرضه و موادی از قبیل نمک ، فلفل ، سماق ، شکر و امثال آنها.
5 – هرنوع ظروف و ابزاری که توسط وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی غیر مجاز شناخته و آگهی میشود.
ماده 68 – جنس و مشخصات ظروف – وسایل و دستگاههایی که برای مراحل مختلف تولید و بسته بندی مواد خوردنی – آشامیدنی و آرایشی و بهداشتی در کارگاهها و کارخانجات تولید این مواد بکار میروند ، باید مورد تایید وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی باشد.
ماده 69 – مواد غذائی بستنی ، آبمیوه ، انواع لبنیات ، امثال آنها باید در ظروف بسته بندی یکبار مصرف مورد تایید وزارت بهداشت ،درمان و آموزش پزشکی و ساخته شده از مواد اولیه نو ( غیر بازیافتی ) و مرغوب و حتی الامکان تجزیه پذیر و همواره سالم ، تمیز و بهداشتی عرضه میگردد.
تبصره – آن دسته از مواد غذائی مذکور در ماده فوق که توسط واحدهای تولیدی مجاز و دارای پروانه های معتبر بهداشتی تهیه و بطرق مجاز دیگر بسته بندی و عرضه میشوند ، از شمول ماده مذکور مستثنی میباشند.
ماده 70 – سطح میزها باید صاف ، تمیز، سالم و بدون درز و روکش انها از جنس قابل شستشو و به رنگ روشن باشد.
ماده 71 – صندلیها و نیمکتها باید سالم و تمیز باشد.
ماده 72 – برای هر مسافر تازه وارد باید از ملحفه و روبالشی تمیز و سالم استفاده شود و تعویض آنها حداقل سه روز یکبار اجباریست.
ماده 73 – استفاده از لحاف ، پتو ، تشک و بالش کثیف و مندرس بدون ملحفه ممنوع است.
ماده 74 – استفاده از تختخوابهایی که دارای پارگی و یا شکستگی و یا گود رفتگی فنر باشد و ایجاد سروصدای غیر طبیعی نماید ممنوع است.
ماده 75 – استفاده از مواد غیر استاندارد از جمله کاغذهای بازیافتی و کاغذهائی که تمیز نباشد و روزنامه و همچنین کیسه های پلاستیکی جهت پیچیدن و بسته بندی مواد غذائی ممنوع است.
ماده 76 – جعبه های مقوائی و پاکتهای کاغذی که برای بسته بندی مواد غذائی استفاده شوند باید از جنس سالم و استاندارد و کاملا" تمیز بوده و از نوع بازیافتی نباشد.
ماده 77 – ظروف خمیرگیری باید صاف و تمیز و بدون درز باشد نصب شیرآب بالای ظرف خمیرگیری لازم است.
تبصره – کوشش شود از دستگاههای خودکار برای تهیه خمیر و سایر مواد مخلوط کردن استفاده گردد.
ماده 78 – برای حمل و نقل و جابجائی مواد غذائی فاسد شدنی مانند انواع گوشت دام و طیور و آبزیان ، مواد پروتئینی فرآورده های خام و پخته غذائی دام و طیور و آبزیان ، کله و پاچه و آلایش خوراکی دام شیر و محصولات لبنی و امثال آنها باید منحصرا" از وسائط نقلیه مخصوص و مجهز به سردخانه سالم و مناسب استفاده شود.
ماده 79 – برای حمل و نقل و جابجائی هرنوع ماده غذائی که بدون شستشو و پخت و پز مجدد به مصرف میرسد همچنین انواع نان ، شیرینیجات و خشکبار و امثال آنها بایداز وسائط نقلیه مخصوص و مجهز به اطاقک محفوظ و مناسب ، تمیز و بهداشتی استفاده شود.
ماده 80 – برای حمل و نقل مواد اولیه مصرفی و محصولات نهایی کارگاهها و کارخانجات تولید مواد غذائی ، حبوبات ، غلات ، میوه جات ، سبزیجات باید صرفا" از وسائط نقلیه مخصوص حمل و نقل این مواد که مورد تایید وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی باشد استفاده شود.
ماده 81 – کلیه افرادی که در وسائط نقلیه موضوع مواد 78 لغایت 80 فوق الذکر با جابجائی مواد غذائی سرو کار دارند مشمول ماده 2 این آیین نامه در خصوص کارت معاینه پزشکی و تبصره های ذیل آن میباشند.
ماده 82 – صاحبان وسایل نقلیه موضوع این آیین نامه موظفند قبل از بهره برداری از آنها مجوز حمل و نقل مواد غذائی توسط وسیله نقلیه مربوطه را از وزارت بهداشت اخذ نمایند.
تبصره – حمل و نقل هر نوع کالای غیر از مواد غذائی توسط وسایط نقلیه مجاز حمل این مواد ممنوع و علاوه بر اخذ جریمه موجب توقف وسیله متخلف به مدت حداقل یکماه خواهد شد.
ماده 83 – حمل و نقل مواد غذائی و بهداشتی موضوع مواد 78 لغایت 80 این ایین نامه توسط وسایط نقلیه غیر مجاز ممنوع و علاوه بر اخذ جریمه، موجب توقف وسیله نقلیه متخلف به مدت حداقل یکماه خواهد شد.
ماده 84 – استفاده از انبرک مخصوص از جنس استنلس استیل برای برداشتن دانه های شیرینیجات ، خرما، خیارشور، قطعات پنیر، حلوا و امثال آنها الزامیست.

فصل چهارم – وظایف مسوءول بهداشت محل و مامورین نظارت و تکالیف صاحب یا مدیر محلهای مشمول قانون
ماده 85 – مامورینی که از طرف وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی برای نظارت و بازرسی بهداشتی از محلهای مشمول قانون اصلاح ماده 13 قانون مواد خوردنی، آشامیدنی ، آرایشی و بهداشتی تعیین میشوند، موظفند متخلفین از مقررات بهداشتی را با ذکر تخلف و تنظیم گزارش ، به مسئول بهداشتی محل معرفی نمایند.
تبصره 1 – مسئول بهداشت محل ، رئیس مرکز بهداشت شهرستان یا رئیس مرکز بهداشتی درمانی شهری یا روستایی است که با تشخیص و ابلاغ معاون امور بهداشتی دانشگاه یا دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی محل ، تعیین میشود.
تبصره 2 – مامور نظارت یا بازرس بهداشت به کاردان یا کارشناسی گفته میشود که دوره مخصوص بهداشتی را گذرانده و از طرف وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی یا دانشگاههای علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی کشور برای امور بازرسی و نظارتی در زمینه مسائل بهداشت محیطی و بهداشت مواد غذائی بکار گمارده شده و دارای کارت بازرسی باشد.
تبصره 3 – کارت بازرسی کارت مخصوص مدت داری است که عکس بازرس روی آن الصاق و مشخصات کامل شناسنامه ای ، تحصیلاتی و شغلی وی در آن درج شده باشد. این کارت منحصرا" توسط وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی ( با امضای وزیر) یا دانشگاه های علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ( با امضای رئیس دانشگاه ) برای بازرسین موضوع تبصره 2 فوق صادر و هرگونه سوء استفاده از آن جرم محسوب میشود.
ماده 86 – مسئول بهداشت محل در صورت تایید گزارش مامور نظارت علاوه بر معرفی صاحب یا مدیر موسسه و یا صاحب یا راننده وسیله به دادگاه ، کتبا" به وی اخطار مینماید ظرف مدت معین ( 15 روز تا دو ماه حسب نوع و تعداد نواقص) نواقص بهداشتی را برطرف نماید.
ماده 87 – در صورتی که پس از انقضای مهلت داده شده محل دارای نواقص بهداشتی باشد، بازرس بهداشت مکلف است علاوه بر معرفی متخلف به دادگاه محل تعیین شده را با دستور کتبی و صدور اخطار 24 تا 48 ساعته موقتا برای مدت حداقل یک هفته تعطیل و در مورد وسایل نقلیه دستور توقف در پارکینگ آنرا برای مدت حداقل یک هفته به نیروی انتظامی ابلاغ نماید.
ماده 88 – تعطیل موقت محل با لاک و مهر و یا مهر و موم کلیه درها و راههای نفوذی و نقاط حساس مانند شیرهای آب و گاز و کنتور برق و امثال آنها و در مورد وسایط نقلیه توقف وسیله نقلیه مربوطه توسط نیروی انتظامی در پارکینگ و تنظیم صورت مجلس انجام و با نصب اطلاعیه علت تعطیل یا توقف ، همراه خواهد بود.
تبصره 1 – مسئولیت نگهداری از لاک و مهر و یا مهر و موم و اطلاعیه علت تعطیل یا توقف به عهده صاحب یا مدیر موسسه تعطیل شده یا صاحب و راننده خودرو متوقف شده میباشد.
تبصره 2 – شرایط توقف وسیله نقلیه و صورت مجلس و سایر موارد برخورد با وسیله نقلیه طبق دستور العملی خواهد بود که توسط نیروی انتظامی و وزارت بهداشت مشترکا تنظیم میشود.
ماده 89 – شکستن لاک و مهر و یا مهر و موم و همچنین برداشتن موانع ورود به محل تعطیل شده و یا داخل شدن به وسیله نقلیه متوقف شده بدون کسب مجوز کتبی از مسئول بهداشت محل موجب تعقیب قانونی صاحب یا مدیر موسسه تعطیل شده و یا صاحب و راننده خودرو متوقف شده خواهد بود.
ماده 90 – پس از انقضای مدت تعیین شده برای تعطیل موقت محل یا توقف وسیله نقلیه، صاحب یا مدیر موسسه تعطیل شده یا صاحب یا راننده وسیله نقلیه متوقف شده ضمن سپردن تعهد قابل قبول متضمن اجرای قانون به مسئول بهداشت محل ، تقاضای بازگشایی محل تعطیل شده یا رفع توقف وسیله نقلیه متوقف شده را مینماید .
مسئول بهداشت محل در صورت قبول تقاضا و تعهد متقاضی ، محل تعطیل شده را صرفا" برای رفع نواقص بهداشتی با دستور کتبی موقتا بازگشایی و حسب مورد دستور رفع توقف خودرو متوقف شده را برای رفع نواقص صادر مینماید.
ماده 91 – بازگشایی محل و یا رفع توقف وسیله نقلیه با شکستن لاک و مهر و یا مهر و موم کلیه درها و راههای نفوذ و تنظیم صورت مجلس انجام و یا با نصب اطلاعیه حاوی ، ( در حال رفع نواقص بهداشتی است ، اجازه بهره برداری ندارند) همراه خواهد بود.
ماده 92 – صاحب یا مدیر موسسه یا وسیله نقلیه ، پس از رفع کلیه نواقص بهداشتی ، تقاضای بهره برداری از محل یا وسیله نقلیه را به مسئول بهداشت محل تسلیم و مسئول مذکور موظف است مامور نظارت را ظرف دو روز اداری جهت بازرسی اعزام نماید.
ماده 93 – بازرس بهداشت موظف است پس از بازرسی ، چنانچه کلیه نواقص بهداشتی برطرف شده باشد مراتب را کتبا" به مسئول بهداشت محل گزارش و مسئول مذکور در صورت تایید گزارش بازرس بهداشت اجازه بهره برداری از محل یا وسیله نقلیه را کتبا" صادر نماید.
ماده 94 – اقدام به بهره برداری قبل از رفع کلیه نواقص بهداشتی و اخذ مجوز بهره برداری از مسئول بهداشت محل ، موجب تعطیل مجدد محل یا توقف مجتت وسیله نقلیه برای مدت یکماه بدون نیاز به طی مراحل مندرج در مواد 86 و 87 این آیین نامه خواهد شد.
فصل پنجم – طبقه بندی اماکن و مراکز و کارگاهها و کارخانجات از لحاظ شمول مواد این آیین نامه
95 – طبقه بندی اماکن و مراکز و محلها از لحاظ شمول مواد این آیین نامه بشرح ذیل است :
1 – کلیه مواد این آیین نامه به استثناء مواد 41 – 45- 48 – 65 و 72 تا 74 شامل محلهای تهیه و فروش مواد غذائی که دارای محل پذیرایی از مشتری میباشند از قبیل رستوران – چلوکبابی – سلف سرویس – تالار پذیرائی کافه قنادی و امثال آنها میباشد.
2 – کلیه مواد این آیین نامه به استثناء مواد 7 – 8 – 12 – 24 لغایت 26 – 45 – 48 لغایت 65 و 72 لغایت 74 شامل محلهای تهیه و فروش مواد غذائی که دارای محل پذیرائی از مشتری بوده لیکن فاقد آشپزخانه هستند از قبیل کبابی ، حلیم پزی ، آشپزی ، کله پزی ، جگرکی ، سیراب شیردان اغذیه و ساندویچ ، پیتزا ، مرغ سوخاری ، چایخانه و قهوه خانه ، آبمیوه و بستنی فروشی و امثال آن میباشد.
3 – کلیه مواد این آیین نامه به استثناء مواد 8-23-24-45 لغایت 65 و 70 لغایت 74 شامل محلهای تهیه و توزیع مواد غذائی از قبیل انواع چلوکباب – چلو خورشت – کباب – جوجه کباب – پلو – آش و ... امثال آنها که فاقد امکانات پذیرائی از مشتری در محل هستند میباشد.
4 – کلیه مواد این آیین نامه به استثناء ماده 7- 8- 10-12-24 لغایت 29-32-41-45-48 لغایت 66-68-70 لغایت 74-77-84 شامل سوپرمارکت خواربار – و لبنیات فروشی و پخش عرضه مواد غذائی در فروشگاههای بزرگ – تعاونی و زنجیره ای باشد.
5 – کلیه مواد این آیین نامه به استثناء مواد 23-24-28-29-32-45-46 و 48 لغایت 65 ، 70 لغایت 74 شامل کارگاهها و کارخانجات تولید انواع مواد غذایی و نبات و آبنبات ریزی – قند ریزی – حلواساز و عصاره ( آبغوره و آبلیموکشی و تهیه ترشیجات ) خشکبار انواع نان و لبنیات سازی ، کشک سایی و بستنی سازی و امثال آن میباشد.
6 – کلیه مواد این آیین نامه به استثناء مواد 7-8-10-12-24 لغایت 29-32-33-45-48 لغایت 66 – لغایت 68-74-77-79-80 و 84 شامل فروشگاههای گوشت و مرغ و ماهی و میگو و آلاش خوراکی دامی و سایر مواد پروتئینی میباشد.
7- کلیه مواد این آیین نامه به استثناء مواد 8-48 لغایت 65 و 68 شامل هتلها و متلها و مهمانخانه ها و پانسیونها میباشد.
8 – کلیه مواد این آیین نامه باستثناء مواد 6-8-10-12-28-29-33-41-48 لغایت 65-68-69 و 77 لغایت 84 شامل مسافرخانه ها و مهمانپذیرها میباشد.
9- کلیه مواد این آیین نامه به استثناء مواد 4-6-7-8-10-12-23-24-26 لغایت 35-45-46 و 66 لغایت 84 شامل استخرهای شنا میباشد.
10 – کلیه مواد این آیین نامه به استثناء مواد 6-7-8-10-12-24 لغایت 29 -32 لغایت 35-41-45-48 لغایت 56-58 لغایت 69 و 72 لغایت 84 شامل آرایشگاهها میباشد.
11 – کلیه مواد این آیین نامه به استثناء مواد 6-8-10-23-26-28-29-32-33-34-35-41-45-48 لغایت 56-58 لغایت 84 شامل حمامها میباشد.
12 – کلیه مواد این آیین نامه به استثناء مواد 8-23-28-29-32-34-35-45-48 لغایت 74-78- و 84 شامل نانوائیها میباشد.
13 – کلیه مواد این آیین نامه به استثناء مواد 7-8-10-12-24 لغایت 29-32-41-45-48-لغایت 74-77-78 و 84 شامل عطاری و بقالی میباشد.
14 – کلیه مواد این آیین نامه به استثناء مواد 7-8-10-12-24 لغایت 29-32-34-35-41-48 لغایت 74-77 لغایت 84 شامل میوه و سبزی فروشی ها میشود.
15 – ضوابط بهداشتی و مفاد فنی آیین نامه اجرائی سایر محلها و اماکن و مراکز و کارگاهها و کارخانجات مشمول اصلاح ماده 13 قانون مواد خوردنی و آشامیدنی و آرایشی و بهداشتی متعاقبا" اعلام خواهد شد.

دسته بندی درختی بانک قوانین