فصل اول‌انعقاد معاهدات‌

ماده 6 اهلیت کشورها برای انعقاد معاهدات‌ ، هر کشوری اهلیت انعقاد معاهدات را دارد.



ماده 7 اختیارات تام‌



یک شخص در صورتی نماینده یک کشور به منظورپذیرفتن یا اعتبار بخشیدن به متن یک معاهده یا به منظوراعلام رضایت آن کشور به التزام در قبال یک معاهده‌شمرده می‌شود که‌



الف‌) مدارک مناسب و مقتضی در مورد تام الاختیار بودن‌خود ارایه کند ، و یا



ب‌) از نحوه عمل کشورهای ذینفع یا اوضاع و احوال دیگرمعلوم شود که قصد آنها این بوده است تا آن شخص رابرای مقاصد مذکور نماینده آن کشور تلقی نموده‌ ، و (ازلزوم ارایه مدارک‌) اختیارات تام صرف نظر نمایند.



2 ـ اشخاص مذکور در ذیل بر حسب سمت‌هایی که دارندو بی آنکه لازم باشد مدارکی دال بر تام الاختیار بودن ارایه‌دهند ، نماینده کشور خویش محسوب می‌شوند



الف‌) روسای کشورها ، روسای حکومت‌های و وزرایامور خارجه‌ ، به منظور انجام تمام اعمال مربوط به انعقادیک معاهده‌.



ب‌) روسای هیاتهای سیاسی (دیپلماتیک‌) به منظورپذیرفتن متن یک معاهده بین کشوری که به آنها استوارنامه‌داده و کشوری که استوارنامه آنها را پذیرفته است‌.



ج‌) نمایندگانی که کشورها به یک کنفرانس بین ‌المللی‌ ، یایک سازمان بین ‌المللی‌ ، یا یکی از ارگانهای آن به منظورپذیرفتن متن یک معاهده در آن کنفرانس یا سازمان یا ارگان‌معرفی کرده باشد.



ماده 8 تایید بعدی اقدامی که بدون مجوز صورت گرفته‌ باشد.



اقدام مربوط به انعقاد یک معاهده به وسیله شخصی که به‌موجب ماده 7 ، نماینده کشور مربوطه برای این منظورمحسوب نمی‌شود ، اثر حقوقی نخواهد داشت مگر آنکه‌متعاقبا به وسیله آن کشور مورد تایید قرار گیرد.



ماده 9 پذیرش متن‌



1 ـ به استثنای آنچه که در بند 2 مقرر شده است‌ ، پذیرفتن‌یک معاهده با رضایت همه دولتهایی که در تنظیم آن‌شرکت کرده‌اند تحقق می‌یابد.



2 ـ پذیرش متن یک معاهده در یک کنفرانس بین ‌المللی بارای دو سوم دولت‌های حاضر و رای دهنده صورت‌می‌گیرد مگر آنکه با همین اکثریت برای اعمال قاعده‌دیگری اتخاذ تصمیم نمایند.



ماده 10 اعتبار بخشیدن به متن‌



متن یک معاهده به طرق ذیل قانونا معتبر و قطعی شمرده‌می‌شود



الف‌) به شیوه‌ای که در متن معاهده مقرر شده و یا در موردموافقت کشورهایی است که در تنظیم آن شرکت کرده‌اند ، یا



ب‌) در غیاب چنین شیوه‌ای‌ ، از طریق همزمان با کسب‌تکلیف یا پاراف متن معاهده‌ ، یا قطعنامه نهایی کنفرانسی‌که در برگیرنده متن معاهده باشد توسط نمایندگان آن‌کشورها.



ماده 11 روشهای اعلام رضایت به التزام در قبال یک‌ معاهده‌



رضایت یک کشور به التزام در قبال یک معاهده‌ ، از طریق‌امضا ، مبادله اسناد تشکیل دهنده یک معاهده تنفیذ ، پذیرش‌ ، تصویب‌ ، الحاق ، یا به هر وسیله دیگری که موردتوافق قرار گرفته باشد ، اعلام می‌شود.



ماده 12 اعلام رضایت به التزام در قبال یک معاهده از طریق امضا



1 ـ رضایت یک کشور به التزام در قبال یک معاهده ازطریق امضای نماینده آن کشور ، درصورتی ابراز می‌شودکه‌



الف ـ معاهده مقرر کرده باشد که امضا واجد چنین اثری‌خواهد بود.



ب ـ به نحوی دیگر ثابت شود که کشورهای مذاکره کننده‌در خصوص این که امضا می‌باید چنین اثری داشته باشد ، توافق کرده‌اند یا



ج ـ قصد کشور برای اعطای این اثر به امضا از اختیارات تام‌نماینده آن معلوم شود ، یا در حین مذاکرات بیان شده‌باشد.



2 ـ به منظور اجرای مفاد بند 1



الف ـ در صورت ثبوت توافق کشورهای مذاکره کننده دراین خصوص‌ ، پاراف به منزله امضای معاهده محسوب‌می‌شود.



ب ـ امضای همزمان با کسب تکلیف به وسیله یک نماینده‌در صورتی که به وسیله کشور مربوط تایید شود ، امضای‌قطعی معاهده محسوب خواهد شد.



ماده 13 اعلام رضایت به التزام در قبال یک معاهده از طریق مبادله اسناد تشکیل دهنده آن‌



رضایت کشورها به التزام در قبال معاهده‌ای که به وسیله‌مبادله اسناد به وجود میاید به صورت زیر اعلام می‌گردد



الف‌) اسناد معاهده مقرر کرده باشد که مبادله آنها چنین‌اثری خواهد داشت یا



ب‌) به نحو دیگر ثابت شود که آن کشورها در این خصوص‌که مبادله اسناد معاهده می‌باید چنین اثری داشته باشد ، توافق کرده باشند.



ماده 14 رضایت به التزام در قبال یک معاهده از طریق‌تنفیذ ، قبولی یا تصویب‌



1 ـ رضایت یک کشور به التزام در قبال یک معاهده ازطریق تنفیذ ، به صورت زیر اعلام می‌گردد



الف ـ معاهده اعلام چنین رضایتی از طریق تنفیذ را پیش‌بینی نموده باشد.



ب ـ به نحو دیگری ثابت شود که کشورهای مذاکره کننده‌در خصوص لزوم تنفیذ توافق کرده‌اند.



ج ـ نماینده کشور مربوطه معاهده را به شرط تنفیذ امضاکرده باشد یا



د ـ قصد کشور مربوطه دایر بر امضای معاهده به شرط‌تنفیذ از اختیارات تام نماینده آن کشور معلوم شود یا درحین مذاکرات بیان شده باشد.



2 ـ اعلام رضایت یک کشور به التزام در قبال یک معاهده ازطریق قبولی یا تصویب تحت عنوان شرایط ناظر بر موردتنفیذ ، صورت می‌گیرد.



ماده 15 رضایت به التزام در قبال یک معاهده از طریق‌الحاق



رضایت یک کشور به التزام در قبال یک معاهده از طریق‌الحاق به صور زیر اعلام می‌گردد



الف ـ معاهده اعلام رضایت آن کشور به وسیله‌الحاق به‌معاهده را پیش بینی نموده باشد.



ب ـ به نحو دیگری ثابت شود که کشورهای مذاکره کننده‌در خصوص اعلام رضایت آن کشور از طریق الحاق به‌معاهده توافق کرده‌اند یا



ج ـ همه طرفهای معاهده بعدا توافق کرده باشند که رضایتان کشور ممکن است با الحاق به معاهده اعلام گردد.



ماده 16 مبادله یا تودیع اسناد تصویب‌ ، قبولی‌ ، تایید یا الحاق



به جز در مواردی که معاهده روش دیگری را مقرر کرده‌باشد ، اسناد تصویب‌ ، قبولی‌ ، تایید یا الحاق در صورتی به‌منزله اعلام رضایت کشور به التزام در قبال یک معاهده‌محسوب می‌شود که‌



الف ـ اسناد میان کشورهای متعاهد مبادله شود



ب ـ اسناد نزد امین تودیع گردد ، یا



ج ـ در صورتی که در این مورد توافق شده باشد ، اسناد به‌کشورهای متعاهد یا امین ابلاغ گردد.



ماده 17 رضایت به التزام در قبال قسمتی از یک معاهده‌یا انتخاب مقررات مختلف آن‌



1 ـ با حفظ مفاد ماده‌های 19 تا 23 ، رضایت یک کشور به‌التزام در قبال قسمتی از یک معاهده فقط در صورتی موثراست که معاهده چنین اجازه‌ای را بدهد ، یا سایرکشورهای متعاهد در این مورد موافقت نمایند.



2 ـ رضایت یک کشور به التزام در قبال معاهده‌ای که حق‌انتخاب بین مقررت مختلف آن را مجاز می‌داند فقط درصورتی موثر است که تصریح شود رضایت مزبور درخصوص کدامیک از مقررات معاهده ابراز شده است‌.



ماده 18 الزام به خودداری از لطمه زدن به هدف و منظور یک معاهده قبل از لازم الاجرا شدن آن‌



یک کشور ملزم است از اقداماتی که به هدف و منظور یک‌معاهده لطمه وارد می‌کند خودداری ورزد ، هرگاه‌



الف ـ معاهده را به شرط تنفیذ ، قبولی‌ ، یا تصویب امضانموده و یا اسناد تشکیل دهنده معاهده را مبادله کرده‌باشد ، تا زمانی که قصدش را دایر بر عدم الحاق به معاهده‌تصریح نماید ، یا



ب ـ رضایت خود به التزام در قبال معاهده را تصریحاموکول به لازم الاجرا شدن معاهده کرده باشد ، مشروط براین که لازم الاجرا شدن آن به طور نامعقول به تاخیر نیفتد.