فصل چهارم‌معاهدات و کشورهای ثالث‌

ماده 34 قاعده کلی در ارتباط با کشورهای ثالث‌



یک معاهده برای کشور ثالث بدون رضایت وی تعهدات یاحقوقی ایجاد نمی‌کند.







ماده 35 معاهداتی که برای کشور ثالث تعهداتی ایجاد می‌کند.



مقررات یک معاهده در صورتی برای یک کشور ثالث‌ایجاد تعهد می‌نماید که قصد طرفهای معاهده ایجاد تعهدبرای آن کشور از طریق مقررات مزبور باشد و کشور ثالث‌کتبا و به طور صریح آن را بپذیرد.



ماده 36 معاهداتی که برای کشورهای ثالث حقوقی‌ ایجاد می‌کند.



1 ـ مقررات یک معاهده در صورتی برای یک کشور ثالث‌ایجاد حق می‌نماید که قصد طرفهای معاهده از مقررات‌مزبور اعطای آن حق به کشور ثالث‌ ، یا به گروهی ازکشورها که کشور ثالث بدان تعلق دارد ، یا به همه کشورهاباشد و خود کشور ثالث نیز با آن موافقت نماید ، تا زمانی‌که خلاف آن احراز نشود ، اصل رضایت کشور ثالث است‌مگر آنکه معاهده ترتیب دیگری مقرر نماید.



2 ـ کشوری که در اجرای بند یک حقی را اعمال می‌کندباید در این خصوص شرایط پیش بینی در معاهده یاشرایطی را که در انطباق با معاهده ثابت است‌ ، رعایت کند.







ماده 37 رجوع یا جرح و تعدیل تعهدات یا حقوق کشورهای ثالث‌



1 ـ در موردی که به موجب ماده 35 تعهدی برای یک‌کشور ثالث ایجاد شده باشد ، تعهد مزبور تنها با رضایت‌طرفهای معاهده و کشور ثالث قابل رجوع یا جرح و تعدیل‌خواهد بود مگر آنکه ثابت شود آنها در خصوص ترتیب‌دیگری توافق کرده‌اند.



2 ـ در موردی که طبق ماده 2 حقی برای یک کشور ثالث‌ایجاد شده باشد چنانچه ثابت شود که مقصود این بوده‌است که از آن حق رجوع نشود و یا بدون رضایت کشورثالث جرح و تعدیل نشود ، طرفهای معاهده نمی‌تواند از آن‌حق رجوع و یا در آن جرح و تعدیل نماید.



ماده 38 قواعدی در معاهده که بر اساس عرف بین ‌المللی‌ برای کشور ثالث الزام آور می‌شوند



هیچ کدام از ترتیبات مواد 34 و 47 مانع از آن نیست که یک‌قاعده مندرج در یک معاهده که به عنوان قاعده عرفی درحقوق بین ‌الملل شناخته شده است‌ ، برای کشور ثالث الزام‌آور گردد.