ماده 1 ـ به منظور حفظ و گسترش فضای سبز و جلوگیری از قطع بی ‌رویه درختان‌، قطع هر نوع‌درخت در معابر ، میادین‌، بزرگراهها و پارک ها ، باغات و محلهایی که به صورت باغ شناخته شوند در محدوده قانونی و حریم شهرها بدون اجازه شهرداری ممنوع است‌.

ضوابط مربوط به چگونگی اجرای این ماده پس از تهیه توسط شهرداری و تصویب شورای شهر قابل اجراست‌.

ماده 2 ـ شهرداری ها در محدوده قانونی و حریم شهرها مکلفند ظرف مدت یک سال شناسنامه ‌ای‌شامل تعداد و نوع و محیط و سن تقریبی درختان محلهای مشمول این قانون را تنظیم کنند و این ‌شناسنامه هر پنج سال یک بار قابل تجدید و سند اجرای این قانون می‌باشد.

تبصره ـ شهرداریها مکلفند درختان معابر ، میادین‌، بزرگراهها و پارکها را پس از تنظیم مشخصات ‌آنان پلاک‌کوبی کنند.

ماده 3 ـ مأموران شهرداریها برحسب مورد می‌توانند برای تنظیم یا تطبیق برگ شناسایی درختان با در دست داشتن معرفی ‌نامه و نمایندگی دادستانی وارد محلهای مشمول این قانون بشوند.

ماده 4 ـ از تاریخ اجرای این قانون اعم از اینکه شناسنامه موضوع ماده 2 تنظیم و ابلاغ شده باشد یا نه قطع درختان مشمول قانون ممنوع است مگر با تحصیل اجازه از شهرداری طبق مقررات و ضوابط‌مربوط‌.

تبصره 1 ـ اراضی مشجر و اماکن مسکونی و محلهای کسب و پیشه و تجارت که مساحت آن از پانصد مترمربع تجاوز نکند از شمول این قانون مستثنی است‌.

تفکیک قطعات اراضی مشجر و باغات بزرگتر از پانصدمتر مربع با رعایت مقررات شهرسازی مجاز است ولی قطع درخت در قطعات تفکیک شده به هر مساحت که باشد بدون تحصیل اجازه طبق ‌مقررات این قانون ممنوع است‌.

تبصره 2 ـ در پروانه‌های ساختمانی که براساس طرح جامع و یا هادی شهرها از طرف شهرداری ها صادر می‌شود تعداد درختی که در اثر ساختمان باید قطع شود تعیین و قید خواهد شد. در صورتی که‌پس از دریافت پروانه و قطع درخت ظرف مدت مندرج در پروانه بدون عذر موجه اقدام به ‌ساختمان نشود مرتکب مشمول مجازاتهای مقرر در این قانون خواهد بود.

تبصره 3 ـ مالکین باغات و محلهایی که به صورت باغ شناخته شوند مکلفند به ازای درختهایی که‌اجازه قطع آنان از طرف شهرداری صادر می‌شود به تعداد دو برابر در همان محل و یا هر محلی که‌شهرداری تعیین خواهد کرد بر طبق ضوابط و دستورالعمل‌های موجود در فصل مناسب غرس‌نمایند.

تبصره 4 ـ کاشت و حفاظت و آبیاری درختان معابر ، میادین‌، بزرگراه ها و پارک های عمومی از اهم‌وظایف شهرداریها می‌باشد.

ماده 5 ـ ضوابط مربوط به خزانه و جابه جا کردن ـ جانشین ساختن و قطع درختان که ملازمه با بهره‌برداری از نهالستان ها ، قلمستان ها و باغات و موارد دیگر دارد به موجب آیین نامه‌های اجرایی این‌قانون تعیین خواهد گردید.

ماده 6 ـ هرکس عالما و عامدا و برخلاف مقررات این قانون مرتکب قطع و یا موجبات از بین رفتن ‌درختان مشمول آن قانون را فراهم سازد به حبس جنحه ‌ای تا سه سال و پرداخت جزای نقدی‌برحسب نوع و محیط‌، سن درخت و موقعیت آن از یک هزار ریال تا یکصد هزار ریال محکوم‌خواهد شد.

تبصره 1 ـ در صورتی که قطع درخت از طرف مالکین به نحوی باشد که باغی را از بین ببرد و از زمین آن به صورت تفکیک و خانه ‌سازی استفاده کند همه زمین به نفع شهرداری ضبط می‌شود و به‌مصرف خدمات عمومی شهر و محرومین می‌رسد.

تبصره 2 ـ مجازاتهای مذکور در این ماده قابل تعلیق و یا تبدیل به جزای نقدی نبوده و احکام‌صادره فقط قابل پژوهش خواهد بود.

ماده 7 ـ گزارش مأموران شهرداری های مامور اجرای این قانون که قبلا با وظایف ضابطین دادگستری ‌آشنا شده‌اند به منزله گزارش ضابطین دادگستری است‌.

ماده 8 ـ هرکس اعم از مأموران مجری این قانون و یا سایر اشخاص عالما جرایم مذکور در این قانون ‌را به خلاف حقیقت به کسی نسبت دهد و یا گزارش خلاف واقع بدهد به مجازات حبس جنحه ‌ای تا سه سال محکوم می‌شود مگر اینکه در قوانین جزایی مجازات شدیدتری پیش ‌بینی شده باشد که دراین صورت به مجازات اشد محکوم خواهد شد. مقررات تبصره ذیل ماده 6 در این مورد نیز لازم ‌الرعایه است‌.