ماده 1259 ـ اقرار عبارت از اخبار به حقی است برای غیر بر ضرر خود.
ماده 1260 ـ اقرار واقع می‌شود به هر لفظی که دلالت بر آن نماید.
ماده 1261 ـ اشاره شخص لال که صریحا حاکی از اقرار باشد صحیح‌است‌.
ماده 1262 ـ اقرارکننده باید بالغ و عاقل و قاصد و مختار باشد بنابراین‌اقرار صغیر و مجنون در حال دیوانگی و غیرقاصد و مکره موثرنیست‌.
ماده 1263 ـ اقرار سفیه در امورمالی موثر نیست‌.
ماده 1264 ـ اقرار مفلس و ورشکسته نسبت به اموال خود بر ضرر دیان‌نافذ نیست‌.
ماده 1265 ـ اقرار مدعی افلاس و ورشکستگی در امور راجعه به اموال‌خود به ملاحظه حفظ حقوق دیگران منشا اثر نمی‌شود، تا افلاس‌یا عدم افلاس او معین گردد.
ماده 1266 ـ در مقرله اهلیت شرط نیست لیکن برحسب قانون بایدبتواند دارای آنچه که به نفع او اقرار شده است بشود.
ماده 1267 ـ اقرار به نفع متوفی درباره ورثه او موثر خواهد بود.
ماده 1268 ـ اقرار معلق موثر نیست‌.
ماده 1269 ـ اقرار به امری که عقلا یا عادتا ممکن نباشد و یا برحسب‌قانون صحیح نیست اثری ندارد.
ماده 1270 ـ اقرار برای حمل در صورتی موثر است که زنده متولد شود.
ماده 1271 ـ مقرله اگر بکلی مجهول باشد اقرار اثری ندارد و اگرفی‌الجمله معلوم‌باشد مثل اقرار برای یکی‌از دو نفر معین‌، صحیح‌است‌.
ماده 1272 ـ در صحت اقرار، تصدیق مقرله شرط نیست لیکن اگر مفاد اقرار را تکذیب کند اقرار مزبور در حق او اثری نخواهد داشت‌.
ماده 1273 ـ اقرار به نسب در صورتی صحیح است که اولا تحقق نسب‌برحسب عادت و قانون ممکن باشد ثانیا کسی که به نسب او اقرارشده تصدیق کند مگر در مورد صغیری که اقرار بر فرزندی او شده به‌شرط آنکه منازعی در بین نباشد.
ماده 1274 ـ اختلاف مقر و مقرله در سبب اقرار، مانع صحت اقرارنیست‌.